Odbudowa braków zębowych przy pomocy implantów jest dzisiaj rozwiązaniem święcącym ogromne sukcesy i zdobywającym jeszcze większą popularność wśród Pacjentów. Chociaż rozwiązanie posiada niemal same zalety, istnieje kilka przeciwwskazań i możliwych powikłań, które mogą wystąpić w trakcie lub po dokonanym leczeniu. Co uniemożliwia przeprowadzenie terapii implantologicznej oraz jakie mogą być jej skutki? Wyjaśnimy to w dalszej części.
Spis treści
Czym właściwie są implanty zębowe?
Pod pojęciem implantu kryje się kilkumilimetrowa, wykonana najczęściej z tytanu „śrubka” wszczepiana w miejsce po utraconych korzeniach zębowych oraz przejmująca ich funkcję. Implanty wyposażone są w specjalne łączniki, na których mocuje się odpowiednie rekonstrukcje protetyczne, mające za zadanie imitować widoczną część zęba (korony w przypadku pojedynczych braków, mosty protetyczne przy kilkukrotnych lub protezy stosowane w obliczu bezzębia). Warto zatrzymać się na chwilę przy materiale użytym do produkcji implantów. Tytan jest materiałem biokompatybilnym, czyli że nie wywołuje reakcji obronnych organizmu oraz integruje się z tkankami kostnymi. Można zetknąć się również z odpowiednikami wykonanymi z cyrkonu, odznaczającego się podobną charakterystyką.
Ogólne przeciwwskazania do zastosowania implantów
Chociaż implanty są bardzo bezpieczną metodą uzupełniania braków zębowych, jest kilka przeciwwskazań uniemożliwiających ich wykorzystanie:
- bruksizm – chociaż nie wyklucza leczenia implantologicznego, to jednak znacząco utrudnia jego przebieg. Pacjenci borykający się z mimowolnym zgrzytaniem zębami według naukowców z Uniwersytetu w Malmö są dużo bardziej narażeni na niepowodzenie terapii (ze względu na nieprzyjęcie się implantów);
- wiek poniżej 17 roku życia – w tym okresie tkanki kostne jamy ustnej nie są jeszcze całkowicie rozwinięte, co uniemożliwia przeprowadzenie leczenia przy pomocy implantów;
- cukrzyca – chociaż z pozoru wydaje się, że nie ma ona żadnego wpływu na sprawy związane z zębami, jest to tylko pozór. W przypadku osób cierpiących na cukrzycę proces gojenia tkanek, przez co integracja implantów z otaczającymi tkankami staje się znacznie utrudniona;
- choroby nowotworowe – choroby nowotworowe kategorycznie uniemożliwiają wszczepienie implantów. Dzieje się tak ze względu na metody leczenia, które są stosowane wobec nich, czyli chemioterapia i radioterapia. Znacząco obniżają one zdolności regeneracyjne organizmu, utrudniają proces gojenia implantów oraz często powodują ich odrzucenie przez ustrój;
- osteoporoza – choroba ta znacząco obniża wytrzymałość tkanek kostnych i pogarsza ich zdolność do regeneracji, zwiększając ryzyko nieprzyjęcia się implantu;
- paradontoza – w wielu przypadkach wręcz uniemożliwia przeprowadzenie leczenia implantologicznego. Prawdopodobieństwo odrzucenia implantu przez organizm jest znacznie wyższe, jeśli jednak jego wszczepienie jest konieczne, lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu dodatkowego zabiegu mającego na celu regenerację kości;
- ciąża – ze względu na specyficzny stan organizmu kobiety podczas ciąży wszczepienie implantów nie jest wskazane, zaznaczmy jednak, że jest to ograniczenie tymczasowe, po urodzeniu dziecka zabieg jest jak najbardziej możliwy;
- zła kondycja jamy ustnej – oczywistymi przeciwwskazaniami do wszczepienia implantów są występujące ubytki związane ze zmianami próchniczymi, kamień nazębny czy choroby przyzębia. Przed podjęciem się leczenia implantologicznego konieczne jest wcześniejsze uporanie się z tymi kłopotami dzięki odpowiednim zabiegom z zakresu profilaktyki stomatologicznej.
