Ząb zatrzymany – co oznacza ten termin? W jaki sposób dochodzi do takiej sytuacji? Co można zrobić, żeby zaradzić temu problemowi?
Spis treści
Ząb zatrzymany – co to takiego?
Zębem zatrzymanym nazywamy ząb stały, który nie osiągnął płaszczyzny zgryzu, chociaż zakończył się już proces jego fizjologicznego wyrzynania. Inaczej mówiąc, nie wyrżnął się ponad powierzchnię dziąsła i nie jest w stanie kontaktować się z zębem przeciwstawnym, mimo że jest pod względem anatomicznym wykształcony prawidłowo. Najczęściej taka przypadłość dotyczy zębów trzonowych (zwłaszcza ósemki są na nią podatne) oraz górnych kłów.
Może dojść do częściowego lub całkowitego zatrzymania zęba. Z zatrzymaniem całkowitym mamy do czynienia wtedy, gdy ząb jest w całości otoczony przez kość – wówczas żaden jego fragment nie jest widoczny nad powierzchnią dziąsła. Obecność takiego zęba można stwierdzić dopiero po wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego. Ząb zatrzymany częściowo natomiast to taki, którego korona w części wystaje nad powierzchnię dziąsła.
Jakie są powody zatrzymania zęba?
Do zatrzymania zęba dochodzi najczęściej wtedy, gdy w łuku zębowym jest zbyt mało miejsca, co uniemożliwia zębowi prawidłowe wyrżnięcie. Ów brak miejsca jest z reguły konsekwencją zbyt późnego wypadnięcia zęba mlecznego. Zbyt długo pozostający w zębodole mleczak zajmuje miejsce swojemu stałemu odpowiednikowi. Pozostałe zęby ułożone są wtedy za ciasno, co doprowadza do zatrzymania zęba. To jedna z przyczyn, dla których tak ważne jest regularne udawanie się z dziećmi do dentysty na wizyty kontrolne, podczas których lekarz może już na wczesnym etapie wykryć nieprawidłowości rozwojowe w jamie ustnej i podjąć odpowiednie kroki.
Ale przyczyny zatrzymania zęba nie zawsze są takie same. Może do niego dojść też z powodu niedoboru witamin, zwłaszcza A i D, a także na skutek zmian hormonalnych, urazów szczęki, nieodpowiedniego leczenia w przeszłości. Tendencja do zatrzymania zęba bywa też dziedziczna.
Jak rozpoznać ząb zatrzymany?
W przypadku większości zębów rozpoznanie, że doszło do ich zatrzymania, jest bardzo proste – brak zęba w przynależnym mu miejscu w łuku zębowym Pacjent może bez problemu wyczuć językiem czy zobaczyć w lustrze. Inaczej jest tylko w przypadku ósemek. Wyrzynają się one najpóźniej i nie u wszystkich, a dodatkowo znajdują się na końcu łuków zębowych, toteż ich brak nie niepokoi. W takim przypadku dopiero badanie RTG może wykazać, że doszło do zatrzymania zęba.
Ząb zatrzymany – na czym polega leczenie?
W przypadku zęba zatrzymanego najpierw wykonuje się diagnostykę, opartą o przegląd stomatologiczny i zdjęcie RTG. Jeśli okaże się, że rzeczywiście doszło do zatrzymania zęba, trzeba podjąć odpowiednie kroki.
Najczęściej jedyne wyjście to chirurgiczne usunięcie zatrzymanego zęba. Aby prawidłowo je przeprowadzić konieczne może być wykonanie tomografii komputerowej, pozwalającej precyzyjnie ustalić położenie zęba w kości.
Ale nie zawsze usunięcie zęba jest konieczne. W części przypadków zamiast niego przeprowadza się ściąganie zatrzymanego zęba poprzez leczenie ortodontyczne. Właśnie takie rozwiązanie najczęściej stosowane jest, jeżeli zatrzymanie dotyczy któregoś z zębów przednich. Taki ząb należy chirurgicznie odsłonić, a następnie przeprowadza się leczenie aparatem ortodontycznym, aby przywrócić go do prawidłowego ułożenia. Cały ten proces może trwać około dwóch lat.
Co możesz teraz zrobić?
Masz lub podejrzewasz u siebie problem z zatrzymanym zębem? Przyjdź do naszego gabinetu, by rozwiać wątpliwości i dowiedzieć się, co dalej. Zdiagnozujemy problem i zaproponujemy najlepsze rozwiązanie. Na wizytę możesz się umówić, dzwoniąc pod numer +48 91 419 90 00 lub wypełniając formularz.
